Joost Vijselaar (1957), historicus en museoloog, is sinds 2004 als bijzonder hoogleraar geschiedenis van de psychiatrie verbonden aan het departement Geschiedenis en Kunstgeschiedenis van de Universiteit Utrecht. Daarnaast werkt hij als senior wetenschappelijk medewerker bij het Trimbos Instituut in Utrecht.
In 1999 promoveerde hij cum laude op het proefschrift De magnetische geest. Het dierlijk magnetisme 1770-1830, dat in 2001 met twee prijzen werd bekroond, waaronder de Gerrit Arie Lindeboom Prijs voor de geschiedenis van de geneeskunde. Voorts publiceerde hij onder meer Krankzinnigen gesticht (1982) en met anderen Gesticht in de duinen (1997) en Terug naar Endegeest (1998). Als postdoc deed hij in het kader van het NWO-programma 'De gestoorde psyche' onderzoek naar patiëntendossiers uit de twintigste eeuw, waarover in 2008 een boek zal verschijnen. Daarnaast was hij nauw betrokken bij de oprichting van Het Dolhuys, het nationaal museum van de psychiatrie in Haarlem.


Onderzoeksprojecten

“Psychiatrisch patiënt in de twintigste eeuw”: onderdeel van het NWO programma 'De gestoorde psyche; Theorie en praktijk in de twintigste eeuw', onder auspiciën van de Universiteit van Amsterdam en de Universiteit van Maastricht.

'Psyche en elektriciteit; Elektriciteit in de psychiatrie van 1750 tot heden'. Dit project werd ingeleid met de inaugurele rede Psyche en elektriciteit (Utrecht, Faculteit Geesteswetenschappen, 2007)